เรื่องย่อ โอละพ่อ…ละครอลเวง (The King of Dramas) ตอนที่4

เวลาเที่ยงตรง นักเขียนจอง  (ซึ่งอยู่ในแวดวงมานานถึง 20 ปี) พยายามแทรกน้ำส้มลงไปในบทตามที่ถูกร้องขอแต่สุดท้ายก็ทำใจยอมรับไม่ได้ ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น (หน้าจอกล่าวว่าคนที่โทรฯ มาคือ "หมาบ้าแห่งชองดัมดง") ปรากฏว่าแอนโธนี่โทรฯ มาหว่านล้อมให้นักเขียนจองใส่น้ำส้มลงในฉากจบ  (ก่อนหน้านี้เขาถึงกับส่งน้ำส้ม 10 ลังไปให้นักเขียนจองเพื่อให้เป็นการย้ำเตือน) นักเขียนจองอธิบายว่าซีนสุดท้ายพระเอกต้องตายแบบเท่ห์ๆ หลังปิดบัญชีแค้นได้สำเร็จ แล้วจะให้พระเอกมาดแมนดื่มน้ำส้มก่อนตายได้อย่างไร แอนโธนี่ไม่สนและมองว่านั่นเป็นหน้าที่ของนักเขียนที่ได้ค่าเขียนบทตอนละ 20 ล้านวอน (กว่า 6.1 แสนบาท) อย่างนักเขียนจอง

หลังใช้ไม้นวมแล้วไม่ได้ผล แอนโธนี่ก็เลิกใช้ภาษาสุภาพกับนักเขียนจอง ทั้งยังขู่ว่าจะเลิกจ้างนักเขียนบทมือทองอย่างคุณ (ที่ผ่านมานักเขียนจองรับค่าเขียนบทจากแอนโธนี่มาแล้วทั้งสิ้น 800 ล้านวอน หรือกว่า 24 ล้านบาท) เขายังบอกด้วยว่าละครอาจเป็นงานศิลปะในสายตานักเขียนจองแต่สำหรับตนแล้วมันเป็นเรื่องของธุรกิจล้วนๆ เขากล่าวว่าน้ำส้มหนึ่งกล่องมีมูลค่าถึง 300 ล้านวอน (ราว 9.2 ล้านบาท) ดังนั้น จงใส่น้ำส้มลงไปในบทเสียโดยดี นักเขียนจองถามว่าหากตนไม่ทำตามจะเกิดอะไรขึ้น แอนโธนี่กล่าวว่านี่ไม่ใช่การขอร้อง แต่เป็นคำสั่งจากนายจ้างของคุณ

หลังวางสายนักเขียนจองก็โกรธจนสติแตก พอโกอึนมาถึงคุณจึงบ่นให้ฟังอย่างหัวเสียเรื่องที่พระเอกซึ่งกำลังจะตายอย่างฮีโร่ กลับต้องมาตายหลังดื่มน้ำส้มที่เป็นโฆษณาแฝง พอเขียนบท (ฉากสุดท้าย) เสร็จแล้ว นักเขียนจองก็บอกให้โกอึนตรวจเช็คคำผิดก่อนส่งให้ทีมโปรดักชั่น เมื่อโกอึนทักว่าในบทไม่มีน้ำส้ม นักเขียนจองก็บอกโกอึนว่าศิลปินตัวจริงต้องไม่ยอมอ่อนข้อให้นักธุรกิจหน้าเงิน พูดจบคุณก็ทิ้งให้โกอึนอยู่รับหน้าบริษัทผลิตละครและแอนโธนี่ตามลำพัง  ทั้งยังถอดแบตมือถือออกแล้วทิ้งลงถังขยะก่อนออกจากห้องอีกด้วย

พอมองว่าในบทไม่มีน้ำส้ม แอนโธนี่ก็รีบโทรฯ หานักเขียนจองแต่ไม่สามารถติดต่อคุณได้ จินวานเตือนว่าขณะนี้ตรงเวลาบ่ายโมงครึ่งแล้ว เขาสงสัยว่าทำไมแอนโธนี่ถึงไม่สั่งให้ทางกองถ่ายจับน้ำส้มยัดใส่มือพระเอกขณะถ่ายทำฉากสุดท้ายจะได้สิ้นเรื่องสิ้นราว แอนโธนี่ถามกลับว่า น้ำส้มมาจากไหน พอเห็นจินวานทำหน้างง แอนโธนี่จึงถามใหม่ว่าก่อนตายพระเอกไปเอาน้ำส้มที่ไหนมาดื่ม รึจะให้พระเอกกระหายน้ำแล้วแวะซูเปอร์มาร์เก็ต เขาชี้ว่าน้ำส้มไม่ใช่เหล้า ทำไมอยู่ๆ พระเอกถึงแวะซื้อน้ำส้มมาดื่มก่อนตาย

แอนโธนี่บอกจินวานว่าละครเรื่องนี้โฆษณา (แฝง) น้ำส้มมาแล้ว 7 ครั้ง แต่ละครั้งต้องทำให้คนดูเห็นไม่ต่ำกว่า 10 วินาทีจึงจะได้เงิน 300 ล้านวอน เพื่อให้ให้น้ำส้มปรากฏในซีนสุดท้าย สถานที่ถ่ายทำ คำบรรยาย และบทพูดต่างๆ จึงต้องปรับแก้ใหม่ทั้งหมด จินวานแย้งว่าพวกตนเหลือเวลา (ก่อนละครออกอากาศ) อีกเพียง 8 ชั่วโมงครึ่ง ในเมื่อนักเขียนจองไม่ยอมแก้บทแล้วพวกตนจะทำอะไรได้อีก สภาพการณ์ยิ่งบีบคั้นมากขึ้นเมื่อประธานบริษัทโทรฯ มาสอบถามสภาพการณ์ หลังทราบว่าเทปบันทึกการถ่ายทำฉากสุดท้ายยังไม่ถึงมือแผนกตัดต่อ แม้จะยังมองไม่เห็นอนาคตแต่แอนโธนี่ก็การันตีหนักแน่นว่าละครของตนจะออกอากาศคืนนี้โดยไม่มีปัญหาอย่างแน่ๆ

Related Post